24 Kasım 2014 Pazartesi

İLK YAZI

Merhaba arkadaşlar. Blogumuz uzun bir süredir açıktı. Ancak her ne kadar çok istediysek de uzun zamandır yazmaya başlayamadık. Öncelikle şundan bahsedeyim biz Galatasaray aşığı ve taraftarı 2 arkadaşız. Bu yazı iki kişinin ortak yazısıdır. Ufak tanışmadan sonra artık yazımızla ilgili konuşabiliriz. Burası Galatasaraylıların blogu olduğu için çok kasıntı olmak istemiyoruz. Bazen fanatik taraftarlara ters gelebilecek şeyler yazabiliriz. Ama bizim amacımız gerçekçi olmaktır.  
Arkadaşlar aslında daha başka bir yazıyla ilk yazıma başlayacaktım. Ancak ne yazık ki cumartesi akşamki Trabzonspor maçı bu yazıyı yazmama sebep oldu. İlk yazımızın böyle olmamasını biz de çok isterdik. Ama bu oynanan futbol bizi buna mecbur etti. Her şeyden önce maç öncesinde kadroyu gördükten sonra yaşadık ilk şoku. İlk 11’imiz, Muslera-Sabri,Chedjou,Koray,Hakan-Melo,Selçuk-Olcan,Yekta,Emre-Burak şeklindeydi. Tabii herkesi en çok şaşırtan öncelikli olarak Sneijder’in ilk 11’de olmamasıydı. Semih ve Hamit’in kadroda olmaması da diğer şaşkınlık veren gelişmeydi. Genel olarak herkesin merak ettiği Emre-Yekta-Olcan’ın nerelerde oynayacağıydı. Prandelli sağda Olcan solda Emre ve ortada Yekta düzeniyle maça başladık.  
Maça çok hızlı ve kaleye iyi gidebilen bi oyunla başladık. Kadrodaki önemli eksikliğe rağmen bu çok olumluydu. İlk 30 dakikada oynanan oyun gerçekten iyiydi. Hatta maçın kalan kısmına göre harika bile diyebiliriz. Olcan’ın girip değerlendiremediği, Burak’ın frikiği ilk 30 dakikadaki önemli pozisyonlarımızdı. Daha sonrasında ise Trabzonspor oyunu dengeledi ve üstünlüğü ele geçirdi. Bunda Özer Hurmacı ve Bosingwa’nın bayı çok büyüktü. Bosingwa’ya ayrı bir parantez açmak istiyorum. Trabzonspor’un son yıllarda yaptığı en iyi yabancı transfer. Maç boyu sağ kanadı o kadar iyi kullandı ki resmen felç ettiği sol kanadımızı. Maçın 89. dakikasında Bosingwa skor 3-0 olmasına rağmen bir bindirme yaptı. 32 yaşındaki Bosingwa, daha oyuna gireli 20 dakika olmuş olan 23 yaşındaki Tarık Çamdal’ı geriden gelip geçti. Oyuncularımız kendine iyi bakmıyor, kendilerini geliştirmeye çalışmıyor. Bu konu çok uzun girersek şimdi çıkamayız. Bu yüzden bu konuyu daha sonra ele alırız. İkinci yarıya da iyi başlayan Trabzonspor verilmeyen penaltı-kırmızı kart pozisyonundan 10 saniye sonra golü buldu. Ardından yine duran topta attıkları golle 2-0 yaptılar. Ancak bu iki golde de hücum oyuncularının bu kadar boş kalması akıl alır gibi değil. Özellikle 2. golde önce Papadopoulos’un ardından Medjani’nin bu kadar boş pozisyonlarda toplarda buluşması bu takımın antrenmanlarda ne yaptığını sorgular nitelikteydi. Bu iki gol arasında Umut Bulut’un yakaladığı pozisyon maçın kırılma anıydı. İkinci yarıdaki tek pozisyonumuz da diyebiliriz. 80. dakikadan sonra takım iyice maçtan düştü ve 3. golü yedik. Bu dakikadan sonra ise taraftarın takımı ve Prandelli’yi protestoları başladı. Oyuncular içerisinden özellikle Selçuk ve Burak en çok tepki gösterilen isimlerdi. Ama bu protestolar tribünleri ikiye ayırdı. Bi grup Selçuk’u ıslıklarken diğer grup alkışlayarak motive etmeye çalıştı. Taraftarlar takımı protesto etme konusunda kesinlikle haklılar ve bunu yapmaya sonuna kadar hakları var. Ama bütün takımın oyununu sadece 2 oyuncuya yıkmak biraz insafsızlık.
 Gelelim Prandelli Efendiye. Daha birkaç hafta önce “Bizim için önemli olan lig. 4. Yıldızı takmak önceliğimiz” diyen ama şimdi ise Sneijder, Semih, Hamit gibi oyuncularını Trabzonspor gibi çok önemli bir rakiple yapılan karşılaşmada hafta içi olan Şampiyonlar Ligi maçını düşünerek yedek bırakması, bu adamın zaten yaptıklarının ne kadar tutarsız olduğunu gösteriyor. Takımda Bruma gibi bi kanat oyuncusu var ve sen bunu kullanmıyorsun. Bruma sene başında oynadığı maçlarda gayet başarılıydı. Neden oynatılmadığını gerçekten anlayamıyorum. Bu nasıl bir iş benim aklım almıyor. Takımda kadro istikrarı diye bir şey yok. Saha içi taktik namına hiçbir organizasyon yok. Burak’a atılan defans arkası toplarla gol arıyoruz. Olmazsa Sneijder uzaktan vursa da gol olsa diye bekliyoruz. Bu adam da insan be kardeşim. Sürekli takımı taşıyamaz. Hem de bu kadar sık yedek bırakılarak hiç olmaz. Takım yürüyerek oynuyor. Hareket yok. Oyuncuların kendilerini geliştirme adına hiç çaba sarf etmedikleri çok açık. Özellikle yerli oyuncular. Tabii bunda yabancı sınırnın etkisi çok fazla. Bu takımın 25 milyon taraftarı var ve hiç kimse bunları hak etmiyor. Bu takıma bilet, orijinal ürün gibi maddi yardımların yanında zaman harcayıp orada bağıran taraftarına yazık. Umarım en kısa sürede toparlanmaya başlarız. Anderlecht maçı bunun için büyük fırsat.
Arkadaşlar ilk yazımız bu kadardı. Umarım beğenirsiniz. Okuduğunuz için teşekkürler.
         Devam edecek…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder